Juridische grondslag en limieten

Voor het vermijden van gezondheidsrisico’s door stikstofdioxide en fijnstof heeft het Europese Parlement en de Raad van de Europese Unie op 11 juni 2008 de Air Quality Directive 2008/50 / EG uitgeschreven. Ze trad in werking 11 juni 2010 ter vervanging van de bestaande kaderrichtlijn luchtkwaliteit (Richtlijn 96/62 / EG van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit). De noodzaak om de richtlijn te implementeren in de nationale wetgeving wordt uitgevoerd in Duitsland door aanpassing van het Bundes-Emmissionsschutzgesetz en de goedkeuring van een nieuwe verordening (39. BImSchV).
Voor NO2 gelden sinds 2010 twee limieten:

  • De jaarlijkse gemiddelde waarde niet meer dan 40 ug / m3 stijging
  • De piekwaarden mogen niet meer dan 18 keer boven de 200 ug / m3 per jaar zijn

Steden hebben in 2008 al kunnen weten dat ze niet aan deze limieten kunnen voldoen. De steden hebben maximaal 5 jaar uitstel bij de  Europese Commissie kunnen aanvragen vanaf de datum van inwerkingtreding van de richtlijn, dat wil zeggen tot en met 2015.
Echter een verlening kan alleen worden verleend indien de gemeente kan aantonen met behulp van een schone lucht plan als aan de voorgeschreven limieten zal worden voldaan in de toekomst. Tot nog toe meer dan de helft voor aanvragen van uitstel bij de Europese Commissie is verworpen omdat de bevoegde instanties niet in staat waren om aan te tonen of en hoe zij de naleving van de limieten in de toekomst weten te waarborgen door middel van passende maatregelen. Maar de andere helft van de steden / gemeenten die een verlenging van de termijn ontvingen, worden ingehaald door de problemen van de toenemende luchtverontreiniging. De 5 jarige  overgangsperiode liep af in december 2015. Indien een Duitse regio niet kan bewijzen in de naleving van de limieten te voorzien dan dreigen er sancties wegens het niet voldoen aan de normen van de Europese richtlijn.